Հյուսիսային Հնդկաստանի ավանդույթի համաձայն՝ ԴՐԱՆՑԻՑ յուրաքանչյուրն ունի երկու նշանակման ձև՝ ամբողջական և կարճ, երկու-երեք տառից բաղկացած: Դրանցից յուրաքանչյուրը նվիրված է որոշակի աստվածության՝ օրինակ Ագնի, Լակշմի և այլն, և կապված է որոշակի երկնային մարմնի հետ՝ Լուսնի, Մարսի և այսպես շարունակ: Դրանցից յուրաքանչյուրը «համապատասխանում» է որոշակի տարիքի. առաջինը՝ յոթանասուն տարեկանին, երկրորդը՝ վաթսունին և այդպես շարունակ՝ մինչև տասը տարեկան: Ըստ Հյուսիսային Հնդկաստանի ավանդույթի, տարիքի հետ մարդու մոտ փոփոխվող ի՞նչն է ընկած այս վերջին դասակարգման հիմքում: